جاسوسهای چندجانبه
سه کشور چین، کرهی جنوبی و ژاپن را بهعنوان شرق دور میشناسیم. هر سه کشور در طول تاریخ بارها جنگهای خونینی داشتهاند. پس از جدا شدن کره و تشکیل دو کشور شمالی و جنوبی، نزاعی پنهان بین هر سه کشور در گرفته است. کرهی شمالی در این میان محل مناقشه شده است و هر کدام از این کشورها سعی دارند تا جایی که میتوانند یا این کشور را همچنان متخاصم جلوه دهند یا راهی برای صلح پیدا کنند. سینمای کرهی جنوبی هم در طول دههها گاه سینمای بدنهی خود را علیه این کشور تجهیز میکرد و گاه مفهوم صلحی که مردمان هر دو کشور در پی آن هستند همهی این سینما را در بر میگرفت. فیلم جدید سینمای کره نیز یک اثر اکشن و هیجانانگیز در این باب است.
یکی از اعضای دفتر دادستانی پس از اینکه نتوانست فردی قدرتمند در بازار تجارت را به فساد مالی محکوم کند، به سازمان اطلاعات کرهی جنوبی و کار دفتری تبعید میشود. بر حسب اتفاق به او مأموریت داده میشود تا به چین برود و کار گروهی از مأموران سرویس اطلاعات در این کشور نظارت داشته باشد. اما ورود او به چین فضای متشنجی را که بین سرویس اطلاعات ژاپن و کرهی جنوبی ایجاد شده نمایان میکند. همهچیز به یک فرد از کرهی شمالی بازمیگردد که حاوی اطلاعاتی بسیار محرمانه است. این فیلم قرار است درگیری بین این دو سرویس اطلاعاتی را بهتصویر بکشد.
در فیلمهای سینما بدنه معمولاً جهتگیریهای سیاسی کاملاً مشخص است. این فیلم نیز عاری از این نگاههای یکسویه نیست. کارگردان در فیلم خود دائم سعی دارد این را به مخاطب تلقین کند که مردمان هر دو کره در تلاش برای رسیدن به صلحی پایدار هستند. اما ژاپن کشوری است که دوست ندارد این صلح شکل بگیرد. پس گروه ژاپنی بهعنوان نیروی شر نشان داده میشوند و گروه کرهای همان قهرمانهایی هستند که برای نجات حتی به کنسولگری ژاپن در کره نیز حملهور میشوند.
این فیلم یک اشکال عمده دارد. در این اثر ما با آن ضربآهنگ ملایم در سینمای بدنهی کره مواجه نیستیم. کارگردان با برشهای پیدرپی دائم سعی دارد یک اثر هیجانانگیز هالیوودی را بهنمایش بگذارد. این ضعف بزرگی است که کارگردان به سنت سینمای تجاری کشور خود وفادار نمانده است. بههمین سبب روایت او آن بنمایهی روایی سینمای کره را ندارد. کارگردان سعی دارد مانند بسیاری دیگر از آثار سینمای کره فیلم خود را مملو از پیرنگهای فرعی کند. اما این پیرنگهای فرعی متناسب با ضربآهنگی که کارگردان انتخاب کرده نیستند. در نتیجه با اثری مواجه هستیم که هیچگاه به انسجام نمیرسد.
شاید ظهور نتفلیکس برای آشنایی با سینمای بسیاری از کشورها مفید بوده است. اما گویا در مورد سینمای کرهی جنوبی این مسیر برعکس است. نتفلیکس باعث شده سینمای بدنهی کرهی جنوبی کمی از هویت اصلی خود دور شود. مطمئناً برای سینمایی که خودش هویت مستقل دارد و گونههای سینمایی در آن بهخوبی تقسیمبندی شدهاند نیازی به واسطهای چون نتفلیکس نیست. اما آیا اتاق فکر سینمای تجاری کره به این امر واقف هستند یا همچنان سعی دارند همکاریهای بیشتری را با پلتفرمهایی چون نتفلیکس برای توزیع و تولید آثار خود داشته باشند؟
نظرت دربارهی این فیلم چیست؟
برای پیوستن به گفتوگو وارد شو
نظرها با هویت سینمایی حساب تو منتشر میشوند.