اینان ابرقهرمان هستند، نه آن کاراکترهای مارول و دی‌سی

اعضای فرقه‌ای با نام «هیومارایز» بر این باور هستند که نیروهای فراطبیعی به زودی نسل بشر را از بین خواهند برد. به همین دلیل آنها بمب‌هایی خاص را ساخته‌اند تا با آنها تمام ابرقهرمانان را از بین ببرند و تنها انسان‌های عادی زنده بمانند. ابرقهرمانان بعد از شنیدن این خبر دست به کار می‌شوند تا در برابر این فرقه از خود دفاع کنند.
«آکادمی قهرمانانه‌ی من» یک مجموعه مانگای ابرقهرمانی ژاپنی است که از سال ۲۰۱۴ روانه‌ی بازار شد. این مجموعه یکی از جدیدترین مجموعه‌های پرطرفدار مانگا است که جوایزی را هم کسب کرده است. به رسم تمام مانگاهای معروف ژاپنی که کمی بعد به انیمه‌های سریالی و سینمایی تبدیل می‌شوند، این مانگا نیز از سال ۲۰۱۶ به سریال تبدیل شد. سه مانگای اسپین‌آف و سه فیلم‌سینمایی و نیز دو بازی کامپیوتری ثمره‌ی وجود این مجموعه مانگا است. پیرنگ اصلی این مانگا در دنیایی رخ می‌دهد که در آن بیش از هشتاد درصد جمعیت بشر دارای نیروهای ابرقهرمانی با نام «کوسه» هستند. نیروی قهرمانی هیچ‌کس با دیگری یکسان نیست و از چهار سالگی این نیرو فعال می‌شود. در این میان ویژگی‌های تعدادی از افراد نسبت به دیگران عجیب‌وغریب‌تر است، به همین دلیل این افراد انتخاب می‌شوند تا برای عملیات نجات یا دستگیری مجرمانی که از نیروهای خود سوء‌استفاده می‌کنند، از آنها بهره برده شود. در این میان تمرکز انیمه‌ی اصلی بر روی شخصیتی با نام «میدوریا» است که رویای ابرقهرمانی برتر شدن را دارد. انیمه‌ی «مأموریت جهانی قهرمانان»، به صورت یک اسپین‌آف، سومین اثر سینمایی برگرفته شده از این مانگا است.
تا کنون بارها از خلاقیت و ابتکار موجود در مانگاها و انیمه‌‌های ژاپنی سخن گفته‌ایم. اینکه خالقان این انیمه‌ها چگونه همانطور که به پیرنگ اصلی داستان‌های خود توجه می‌کنند به جزئیات ریز و البته شخصیت‌هاشان نیز اهمیت می‌دهند و همواره سعی می‌کنند هیچ چیزی را در این میان جا نندازند. به همین دلیل هم است که دیدن انیمه‌های ژاپنی بسیار لذت‌بخش‌تر از انیمیشن‌های ارائه‌ شده توسط دیگر کمپانی‌های جهان، علی‌الخصوص کمپانی‌های هالیوودی، است. با دیدن یکی دو داستان ابرقهرمانی دنیای مارول و دی‌سی دیگر نیازی نیست داستان‌های دیگر آنها را دید، زیرا مابقی داستان‌ها تکرار همان روایت‌های اولیه است که هر بار با بهره بردن از جلوه‌های ویژه‌ی پیشرفته‌تر به شکلی زیباتر به تصویر درمی‌آیند. اما انیمه‌های ژاپنی حتی اگر پیرنگ ثابت و قابل‌پیش‌بینی‌ای داشته باشند، مسیر داستان‌ها و جزئیات روایت‌های آنها آنقدر خلاقانه است که امکان ندارد بیننده‌ای بتواند برای لحظه‌ای چشم از آن‌ها بردارد.
انیمه‌ی «مأموریت جهانی قهرمانان» هم اگرچه پیرنگ اصلی تکراری‌ای دارد، اما سکانس‌های فراوان اکشن آن چنان خلاقانه و مهیج هستند که ما نمی‌توانیم از یکی از آنها هم چشم‌پوشی کنیم. نیروهای فراطبیعیِ نو و خاصی که هر یک از این ابرقهرمانان دارند، باعث می‌شود هر بار دیدن آنها در مواجهه با یک ابرقهرمان جدید سکانس‌های خلاقانه و پرشوری را ایجاد کند که بیننده را وادار کند به تمام رنگ‌ها، حرکات و حتی افکار شخصیت‌ها که معمولاً به صورت بلند حرف می‌زنند، توجه کند. درواقع بیان افکار هر شخصیت باعث می‌شود بیننده علاوه بر تمرکز بر نبرد رخ داده میان افراد، شخصیت‌های این ابرقهرمانان و دلایل تلاش بیشتر و پاپس‌نکشیدن‌های آنها را هم بهتر درک کند. این خلاقیت‌ها را ما در تصاویر این انیمه‌ نیز می‌توانیم به خوبی ببینیم. تغییر موقعیت‌های نبردها و قرار دادن هر شخصیت در محیطی متفاوت برای این امر، استفاده از کلوزآپ‌های بسیار برای نشان دادن احساسات از طریق تمرکز بر دست‌ها، صورت و چشم‌های هر شخصیت، بهره بردن از رنگ‌های زرد و قرمز به صورت اختصاصی در تصاویر و نیز استفاده از موسیقی‌ای که تعلیق لازم هر نبرد را بر اساس نوع آن نبرد ایجاد می‌کند، همگی از مواردی هستند که باعث می‌شود این انیمه هم از لحاظ بصری جذابیت‌های خود را داشته باشد و هم هم‌راستا با روایت داستان‌اش درک اشخاص و موقعیت‌ها را آسان‌تر نماید.