دنبالهای بیربط و ضعیف مانند فیلم اول
در سال ۲۰۱۴ بود که سینمای کرهی جنوبی یکی از آثار ضعیف خود را در ژانر هیجانانگیز و ماجراجویی روی پرده برد. داستان در مورد تلفیق یک گروه راهزن و یک گروه دزدان دریایی بود که برای پیدا کردن یک نشان سلطنتی که توسط نهنگی غولپیکر بلعیده شده بود، عازم سفری پرماجرا میشوند. دزدان دریایی همیشه از کاراکترهای محبوب ردهی سنی کودک بودهاند و با سری فیلمهای «دزدان دریایی کارائیب» به اوج محبوبیت در میان این ردهی سنی رسیدند. کاراکتر «جک اسپارو» تا مدتها در صدر علاقهمندی کودکان بود و فروش بالای فیلم باعث ادامهدار شدن آن شد. اما سینمای کره در حرکتی عجیب و مانند همتایان چینی خود دست به ساخت اثری ماجراجویی در نازلترین سطح کیفیت زده است.
اتفاقات این فیلم بههیچ عنوان ربطی به اثر قبلی ندارند. بههمین سبب مخاطبی که فیلم اول را ندیده بهراحتی میتواند شاهد این اثر باشد. باز هم در این فیلم شاهد به هم رسیدن یک دسته راهزن و یک دسته دزد دریایی به هم هستیم. راهزن این فیلم نیز مانند اثر اول یکی از افسران ارتش بوده که بهسبب تمرد از فرمان مافوق از ارتش جدا شده و به راهزنی میپردازد. مشخص میشود که سالها قبل عدهای از گارد سلطنتی که تمام طلاهای پادشاهی را سرقت کردهاند، آن را در مکانی صعبالعبور قرار دادهاند. برحسب اتفاق نقشهی این گنج پنهان به دست این گروه راهزن و دزد دریایی میرسد و آنها نیز عازم این سفر میشوند.
این فیلم با هر معیاری نمیتواند حتی اثری متوسط در سینمای سرگرمی باشد. بیشتر لوکیشن فیلم با کمک پردهی سبز طراحی شده و این خفگی و تصنع را میتوان بهراحتی در قابهای فیلم مشاهده کرد. علیرغم بودجهی ۲۰میلیون دلاری فیلم باز هم نمیتوان اثری از پویایی را در تصاویر این فیلم مشاهده کرد. مشکل بعدی این اثر ناهمگونی کاراکترها در روایت است. آنقدر کاراکترها خام هستند که کارگردان فقطوفقط دستبهدامان دیالوگ شده است. همین امر باعث میشود که نقش تصویر در فیلمی که ادعای سینما دارد کمرنگ و کمرنگتر شود. کاگردان سعی دارد بهسبک تمام فیلمهای ماجراجویی داستانی عاشقانه را نیز در این فیلم بگنجاند. اما نزدیکی و تلاقی دو کاراکتر مرد و زن همگام به روایت اصلی دچار افتوخیز نمیشود. شاید یکی از علتهای این ناهمخوانی خود روایت باشد. بسیار ساده بگویم که مخاطب غیر کرهای هیچ درکی از محیط داستان ندارد و وقتی چنین درکی ایجاد نشود آن اثر شکست خورده است. بهتر آن بود که کارگردان کرهای با هزینهای کمتر با همین درونمایه یک مینیسریال میساخت و در آن صورت فرصت اضافه کردن پیرنگهای فرعی ضروری برای درک اثر را داشت. در مدیوم سینما یکی از مهمترین نکات در یک اثر ماجراجویی ورود بدون شبههی مخاطب به درون دنیای خلقشده است. اما متأسفانه در این اثر چنین دری هیچگاه برای مخاطب گشوده نمیشود. سینمای کرهی جنوبی حداقل در این دهه نشان داده است که شکستهایی این چنینی در ژانرهای عامهپسند باعث تکرار آن نمیشود، اما در کمال تعجب با ساختن فیلم دوم دزدان دریایی این گمانه رد شد.
نظرت دربارهی این فیلم چیست؟
برای پیوستن به گفتوگو وارد شو
نظرها با هویت سینمایی حساب تو منتشر میشوند.