«ژونگ چنگ» پلیسی تازهوارد به شهر است که در همان ابتدای ورود و زمانی که با ماشین پلیس به سمت مرکز میرود با دیدن یک ساختمان تجاری بزرگ که در روز روشن بسته است به آن مشکوک میشود و سعی میکند علت آن را بفهمد. کمی نمیگذرد که دزدان از این مرکز خارج شده و او را هم به گروگان میگیرند. چنگ اما با تعقیب پلیس میتواند از دست این دزدان رهایی یابد و بعد از آن است که شروع به دنبال کردن این گروه حرفهای میکند. یافتن این دزدان کار راحتی نیست.
هیچ فیلمبازی که فیلمهای پلیسی را دوست داشته باشد نیست که فیلم «مخمصه» (۱۹۹۵) را ندیده باشد. فیلمی که در آن دو بازیگر بزرگ سینما نقش خلافکار و کارآگاهی را بازی میکنند که قرار است تا به انتها یکدیگر را تعقیب کنند. «آل پاچینو» و «رابرت دنیرو» در این فیلم توانستهاند بیشترین اثر را بر باورپذیری دنیای فیلم داشته باشند، امری که در فیلم «گرفتار در زمان» اگرچه رخ داده اما هرگز به آنچه بیننده خواهان آن است نمیرسد. درواقع با دیدن یک فیلم عالی دیگر به راحتی نمیتوان فیلمهای دیگر را در این رده قرار داد به همین دلیل هم فیلم «گرفتار در زمان» تنها میتواند یک فیلم جنایی و اکشن ساده باشد که علاقهمندان به این ژانر را راضی از خود کند و نه بیشتر. اما دلیل مقایسهی این دو فیلم دقیقاً به این علت است که دنیای این فیلمها بسیار به هم شبیه هستند و حتی میتوانند به نوعی تقلیدی نیز نامیده شوند، اگرچه فیلم «گرفتار در زمان» براساس رویدادهای واقعی ساخته شده است. در دههی ۱۹۹۰ یک جنایتکار، دزد و قاتل به نام «ژانگ سون» با دزدی میلیونی از جواهرفروشیها و بانکها و با کشتن بیش از بیست نفر در طی چندین سال به یکی از بزرگترین خلافکارانی تبدیل شد که گرفتار شدناش به دست پلیس به سختی صورت گرفت. درواقع اگر دوربینهای مدار بسته به داد این گروه پلیس نمیرسید شاید هنوز ژانگ درحال ادامهی دزدیهای خود بود.
سکانسهای بسیاری در این فیلم وجود دارد که میتواند شما را به یاد فیلم «مخمصه» بیندازد، مانند سکانسی که ژانگ از بالای ساختمانی در حال نگاه کردن به پایین است تا چگونه ژونگ و گروهاش را فریب دهد یا یافتن یک دوستدختر ساده و آرام توسط ژانگ یا بسیاری از سکانسهای تعقیبوگریزی که اتفاقاً با هیجان نیز رخ میدهند. یکی از مزایای فیلم «گرفتار در زمان» همین سکانسهای تعقیبوگریز آن است که با استفادهی کم اما مؤثر از جلوههای ویژه توانسته هیجان را به مخاطباش ارمغان دهد. این فیلم پر است از سکانسهای مهیج و تفنگهای که شیک میشوند و دزدهایی که همواره توسط پلیس تعقیب میشوند. اگرچه تمام این اتفاقات پیش از رخ دادن توسط بیننده کشف میشوند، اما علاقهمندان به دیدن اینگونه سکانسها از این فیلم راضی خواهند بود.
فیلم «گرفتار در زمان» فیلمی کاملاً قابل پیشبینی است که بازی بازیگراناش و سکانسهای اکشن و جلوههای ویژهی خوب آن میتواند مخاطب دوستدار این نوع فیلمها را در برابر خود بنشاند. اما همچنان ابهامات داستانی اساسی و مهمی در آن وجود دارد که میتواند بینندهی هوشیار را ناامید کند. یکی از مهمترین ایرادات داستان جدا از ایرادات جزئی نحوهی پیدا شدن ژونگ توسط ژانگ است.
نظرت دربارهی این فیلم چیست؟
برای پیوستن به گفتوگو وارد شو
نظرها با هویت سینمایی حساب تو منتشر میشوند.