گام‌هایی کوچک و سطحی برای کشتن

محبوبیت ژانر وحشت سبب شده تا اهالی هنر دست به خلق آثاری بزنند تا بدین‌ واسطه هم مخاطبان را به همراه خود داشته باشند و هم بتوانند اثری جاودان ارائه دهند و آوازه‌ای برهم زنند. بارها و بارها شاهد فیلم‌های موفق و ناموفقی در این سبک بودیم و داستان‌ها و ماجراهای متنوعی را به تماشا نشسته‌ایم. بازیگران و داستان‌پردازی از جمله عوامل مهم در پیدایش اثری پسندیده و دلچسب است.
در فیلم حاضر شاهد همکاری چند کارگردان هستیم که در اثری واحد خواهان نمایان کردن افکار و ماجرای خود هستند. این فیلم از ۸ قسمت تشکیل شده است. مراحلی تحت این عناوین: ۱- قربانی‌ات را انتخاب کن. ۲- شکارت را تعقیب کن. ۳- طعمه‌ات را قضاوت کن. ۴- مکانت را انتخاب کن. ۵- از صیدت پذیرائی کن. ۶- هدف‌ات را به‌دام بینداز. ۷- قربانی‌ات را محاصره کن و ۸- مانع فرار شکارت باش. تمامی قسمت‌ها دارای فضا و مضامین متفاوتی از یکدیگر هستند و تنها نقطه‌ی مشترک میان آنها «کشتن» است. این امر نیز انحاء و ادله گوناگونی دارد مثل: انتقام، شکنجه و عقده‌ای جنسی، دلایل نژادپرستانه و فاشیستی و همین‌طور مجازات مذهبی در قالب زدودن گناه.
این اثر فیلم‌های کوتاهی را شامل شده که یکی از دلایل عدم موفقیت‌اش ضیق وقت در ارائه و پرداخت به مضامین را باید لحاظ کرد. جدای از این توجیه، شاهد اثری فاقد رمز و راز هستیم. فیلم به همان اندازه بدون درگیری بیننده را بلاتکلیف به حال خود وامی‌گذارد که مخاطب ترجیح به عدم تماشای آن می‌دهد. در برخی نماها شاید مخاطب به خود نوید می‌دهد که شاید با پیش‌روی ماجرا همراه روایتی بهتر خواهیم بود که ارزش تخصیص وقت را داشته‌است، اما بیشتر به پوچ بودن اثر می‌رسد و بس. شاهد هیچ فرآیند تعلیقی در اثر نیستیم. پر از چراهایی که فقط ما را به‌اندازه‌ی همان اپیزودهای کوتاه تنها گذاشت و حتی نتوانست ما را در خود غوطه‌ور کند. بی هیچ تفکر و هدفی انتظار درگیری مخاطب است و حضور «امیلیا کلارک» هم نتوانسته باعث تسکین این حجم از کاستی شود. قطعاً اپیزودیک بودن اثر می‌توانست با داستان ها و ماجراهای جذاب‌تری به گیرائی فیلم کمک کند. فیلم‌هایی با درون‌مایه‌های روانشناختی، حضور اشباح و جن‌ها، شکنجه‌محوری و زامبی‌گونه پیش از این اثر تماشا کرده‌ایم که این اثر با وجود دارا بودن این مضامین حائز نکته‌ی مثبتی نشده است. با این وجود سبک و سیاق این‌گونه آثار در میان خیل عظیم فیلم‌های اکران شده خالی‌است و امید آن را داریم که با روایات بهتری از سوی پدید آورندگان بتوان موجی از فیلم‌های اپیزودیک ناب را شاهد باشیم.