دنباله‌ی پسر بر اثر پدر

در سال ۱۹۸۴، «ایوان ریتمن» روایتی فانتزی را در شهر نیویورک به‌تصویر کشید؛ چهار دانشمند که دیگر شغلی ندارند، گروهی با نام «شکارچیان روح» را تشکیل می‌دهند تا ارواح خبیث در نیویورک را به‌دام بیندازند. داستان ریتمن بسیار مورد توجه قرار گرفت، به‌طوری که ۵ سال بعد ادامه‌ای برای آن ساخته شد. اما در دهه‌ی ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ دیگر خبری از ادامه‌ی این اثر که به‌زعم بسیاری می‌توانست یک فرنچایز فانتزی و کودکانه با درون‌مایه‌‌ی کمدی باشد نبود. در سال ۲۰۱۶ «پل فیگ» سری سوم این فیلم را روی پرده برد که تناسبی میان دلهره، فانتزی و کمدی در آن وجود نداشت. اما در سال ۲۰۲۱، فرزند پسر «ایوان ریتمن» یعنی «جیسون ریتمن» ادامه‌ی کار پدر را برعهده گرفت و جدیدترین فیلم این سری فیلم‌ها را روی پرده برد.
جیسون ریتمن را با آثاری چون «تالی»، «جونو»، «بالا در آسمان»، «بزرگسال جوان» و چند اثر متوسط کمدی می‌شناسیم. او در کارنامه‌‌ی فیلم‌سازی خود هم فیلم‌های جریان اصلی را تولید کرده و هم با جنبش «مامبل‌کور» همراهی کرده است. باتوجه به سبقه‌ی ریتمن پسر، چه‌کسی بهتر از او می‌توانست ادامه‌ی سری فیلم‌های شکارچیان روح را تولید کند؟ ریتمن در فیلم جدید شکارچیان روح سعی دارد از سه زاویه وارد فیلم شود؛ دلهره، دنیای فانتزی کودکانه و کمدی. او برای ایجاد دلهره ابتدای فیلم خود را در نظر گرفته است. افتتاحیه‌ی فیلم به‌مانند دلهره‌های کلاسیک مخاطب را دچار آن هیجان آمیخته با وحشت و تعلیق می‌کند. پس از افتتاحیه او وارد فضایی می‌شود که از یک سو مادری مجرد و کلافه را تصویر می‌کند، از یک سو دختری کودک که دچار جامعه‌گریزی‌ست را نشان می‌دهد و در ضلع سوم پسر نوجوانی‌ست که قرار است کم‌کم تجربه‌های نوجوانی را از سر بگذراند. اما مشکل از جایی آغاز می‌شود که فضای فانتزی فیلم کم‌کم خود را نمایان می‌کند. فیلم از این لحظه‌ به بعد کمیتش لنگ است و نمی‌تواند بین اجزایی که ایجاد کرده تعادل را برقرار کند. در نتیجه کاراکتر مادر و پسر نوجوان به حاشیه می‌روند و فضای کودکانه بر فیلم غالب می‌شود. اینکه چنین اتفاقی رخ می‌دهد زمانی اشکال نیست که فیلم‌ساز همان ابتدای خلق دنیای داستانی خود روی این کاراکتر تمرکز کرده باشد. اما ریتمن قطعاً قصد چنین کاری را نداشته است؛ دلیل‌اش همه‌ی آثاری‌ست که با درون‌مایه‌ی نوجوانی تولید کرده است. در هر حال فیلم با همین کمیت لنگ تا به پایان می‌رود و فضای فانتزی‌ای که ایجاد می‌کند می‌تواند تا حدی ضعف شخصیت‌پردازی را جبران کند.
از آنجایی که فیلم در بین آثار سینمای بدنه‌ی هالیوود جای می‌گیرد باید هم انتظار داشت که تکنیک‌های جلوه‌های ویژه در حد قابل قبولی مخاطب را راضی نگه دارند. سری جدید فیلم شکارچیان روح یک کودکانه‌ی فانتزی خوش‌ساخت در هالیوود است که می‌تواند یک جمع خانوادگی را در عصر یک روز تعطیل تا حدی سرگرم کند.