اینفلوئنسرهای اینستاگرامی در حال اشغال هالیوود!

قبل از شروع تیتراژ فیلم با لیست شدن کمپانی‌های مشارکت‌کننده در ساخت چنین اثری، بی‌صبرانه منتظر این هستیم که با یک حداقل ملودرام استاندارد هالیوودی مواجه شویم. اما تقریباً پس از پرده‌ی اول با فیلمی روبه‌رو هستیم که نه‌تنها هیچ تمرکزی روی فرم آن وجود ندارد بلکه حتی در حد فیلم‌های گروه ب نیز نمی‌تواند اثرگذاری داشته باشد. این فیلم نسخه‌ی برعکس فیلم محصول دهه‌ی ۱۹۹۰ با نام «دختر همه‌چیز تمام» است. در آن فیلم یکی از پسرهای موفق دبیرستان که به تازگی دوست‌دخترش به او خیانت کرده، تصمیم می‌گیرد برای جشن پایان سال یکی از دختران به‌زعم خود رده‌پایین دبیرستان را تبدیل به ملکه‌ی زیبایی کند و در این راه دچار عاشقی نیز می‌شود. حال در این فیلم دختری که اینستاگرامر معروفی‌ست و از راه تبلیغات برای شرکت‌های آرایشی و بهداشتی کسب درآمد می‌کند در همان مسیر داستان دهه‌ی ۱۹۹۰ می‌افتد.
این فیلم نه روایتی دارد و نه بر اساس فرم سینمایی خاصی تصویر شده است. اما مهم‌ترین نکته‌ای که می‌توان در باب آن حرف زد، حضور بی‌سروصدای اینفلوئنسرهای اینستاگرامی در سینما، آن هم به‌عنوان نقش اول فیلم‌هاست. این زنگ خطر آرام‌آرام صدای خود را بلندتر می‌کند. از حضور شخصیتی چون «سلنا گومز» در فیلم‌هایی که جارموش و وودی‌ آلن کارگردان‌های آن‌ها بودند تا «بلا ثورن» که در سال گذشته بیش از ۵ اثر با نقش اولی او روی پرده رفت، حال نوبت به «ادیسون رِی» رسیده است که از داخل قاب یک‌در‌یک اینستاگرام به روی پرده‌ی سینما برود. شاید با این اتفاقات دیگر نمی‌توان به کشورهایی چون ایران خرده گرفت که چرا عاری از بازیگر هستند. گویا هالیوود نیز با سرعت در حال پیمودن مسیری است که در چند سال آینده دیگر خبری از بازیگرانی که کارشان را از سینما و نه از استوری‌های اینستاگرام شروع کرده‌اند نخواهد بود و در هر فیلم با یک اینفلوئنسر اینستاگرامی مواجه هستیم.
این فیلم از منظر قصه‌های سینمایی بی‌شک کوره‌مسیرهایی را برای تبدیل شدن به یک ملودرام تینیجری استانداراد دارد اما گویا نه میرامکس و نه نتفلیکس تمایلی به این کار نداشته‌اند. این فیلم از همان بسیاری آثار هالیوودی است که در محوطه‌ی باز استودیوهای بزرگ هالیوودی فیلم‌برداری شده است و بعید می‌دانم کل فرآیند پیش‌تولید آن بیشتر از دو هفته بوده باشد. این اثر حتی یکی از المان‌های فیلم‌های جریان اصلی را ندارد. در این فیلم بیشتر با روایتی ازهم‌پاشیده مواجه هستیم که در آن «ادیسون رِی» در حال شلنگ‌تخته‌انداختن است. این فیلم برعکس عنوان خود که اشاره به شخصیتی همه‌چیز تمام دارد، حتی با آسان‌گیری و خوش‌بینی نسبت به یک اثر ضعیف، درمیان آثار ضعیف هم قرار نمی‌گیرد.