فیلمهای قابل ترحم
دستهی بزرگی از فیلمهای ژانر اکشن صرفاً برای بهتصویر کشیدن مبارزات تنبهتن یا سکانسهایی پر زدوخورد ساخته میشوند. این فیلمها بههیچعنوان خود را درگیر روایت نمیکنند و همان یک خط توضیح تصویری در باب شخصیت اول و خانوادهاش هم چیزی جز تبدیل کردن این زدوخوردها به یک فیلم داستانی نیست. این آثار معمولاً یکی از ورزشکاران هنرهای رزمی یا بوکس را بهعنوان شخصیت اول خود دارند. کاراکترهای منفی داستان نیز از همین دست ورزشکاران هستند تا هنگام مقابله بتوانند موقعیتهایی نزدیک به واقعیت را ثبت کنند.
مشکل این فیلمها در این است که کارگردانهایشان معمولاً ناتوان از انتخاب زاویهی درست برای بهتصویر کشیدن صحنههای اکشن هستند. این انتخاب بد حتی در اتاق تدوین هم قابل ترمیم نیست چون بهسبب بودجهی پایین فیلم برداشتهای محدودی از صحنهها گرفته شده است. نتیجهای که مقابل بیننده قرار می گیرد بیشتر حس ترحم را برمیانگیزد چون کارگردان و بازیگران تمام سعی خود را کردهاند اما چیزی که خروجی آن بوده یک اثر آبکی و ضعیف از کار درآمده است.
داستان این فیلم به یک کهنهسرباز ارتش ایالات متحده اختصاص دارد که برای مشاوره به یکی از مراکز مخصوص مراجعه میکند. همسر او نیز بهعنوان مشاوره در همین دفتر مشغول به کار است. اما از قضا یک گروه تروریستی تحت فرماندهی یک گنگستر روس وارد این مرکز میشوند تا یکی از فرماندهان ارتش ایالات متحده را بربایند. افتتاحیهی فیلم همان سکانس آخر است. کارگردان حدس زده که با نمایش بخشهایی از این سکانس میتواند مخاطب را جذب اثر خود کند. اما او به این فکر نکرده که بازی ضعیف بازیگران و زاویهی بد دوربیناش ممکن است مخاطب را در همان ابتدا پشیمان کند. در هر حال فیلم به راه خود ادامه میدهد و دائم سعی دارد هر چه سریعتر به صحنههای اکشن خود برسد. این عجلهی کارگردان برای رسیدن به صحنههای اکشن و درگیری باعث شده تلاش او در راستای تزریق ملودرامی عاشقانه و خانوادگی به فیلم بینتیجه بماند.
همانطور که گفته شد استفاده از بازیگرانی که سابقهای در هنرهای رزمی دارند یکی از خصوصیات این دسته از فیلمهاست. شان پاتریک فلانری که در سال اخیر فیلمی دیگر از او را با هم مرور کردیم کاراکتر اصلی این فیلم است. او که سبقهای در ورزش جوجیتسو دارد و بارها از این هنر خود در فیلمهای اکشن ارزانقیمت استفاده کرده دیگر توانی برای ارائهی هنر خود در این فیلم ندارد. صحنههای اکشنی که با حضور او فیلمبرداری شدهاند برای دوری از همین ضعف او برشهای متعددی دارند. کارگردان برای دوری از این ضعف سعی کرده در صحنههای مختلف، مانند بازیهای کامپیوتری، اسلحه را در کنار او قرار دهد تا این درگیریها با اسلحه رنگوبوی دیگری به خود بگیرند. اما در نهایت تلاش کارگردان و گروه بازیگری، این فیلم تبدیل به یک اثر سینمایی نمیشود و بیشتر حس ترحم مخاطب را برمیانگیزد.
نظرت دربارهی این فیلم چیست؟
برای پیوستن به گفتوگو وارد شو
نظرها با هویت سینمایی حساب تو منتشر میشوند.