کارگردان هم از اثر خود انتظار خاصی نداشت

زمانی که یک ژانر تولیدات زیادی در سال دارد به‌طور حتم می‌توان انتظار داشت که بسیاری از این آثار کیفیت سینمایی چندانی نداشته باشند. ژانر اکشن یکی از همین گونه‌های سینمایی است که باعث شده بسیاری از مخاطبان به‌خصوص سینه‌فیل‌ها نسبت به آن بی‌اعتماد باشند. اما از این نکته نگذریم که مخاطبان عام سینما و به‌خصوص کسانی که سینمای سرگرمی را می‌پسندند هر ساله منتظر آثار سینمای اکشن هستند. در نظر این مخاطبان و بعد از ظهور سینمای دیجیتال و خیل عظیم آثار تولیدی در ژانر اکشن نیز آن اعتماد دهه‌های قبل نسبت به هر اثر اکشن وجود ندارد. اما کارگردان‌های فیلم‌های گروه ب چندان توجهی به بازخوردها ندارند.
این فیلم با تقلیدی کاملاً کودکانه از گلادیاتور و مظنونین همیشگی سعی دارد گروهی از کهنه‌سربازان را به تصویر بکشد که سعی دارند یک باند تبهکار را بدون دخالت پلیس نابود کنند. ناکلداست نام باشگاهی است که بسیاری از ثروتمندان در آن شرط‌بندی می‌کنند تا مبارزان زیرزمینی در برابر یکدیگر مبارزه‌ی مرگ و زندگی را انجام دهند. اما فیلم به‌سبب محدودیت بودجه چندان روی این مبارزات تمرکز نمی‌کند و چند نمای کوتاه از آنها را می‌بینیم. کارگردان هم از سویی دیگر سعی دارد خط روایت مستقیم را بشکند و فیلم را دائم دچار فلش‌بک کند. این کار آن‌قدر ناشیانه صورت گرفته که مخاطب در پاره‌ای از فیلم ممکن است از دیدن ادامه‌ی آن شانه خالی کند. کارگردان هنوز به این درک نرسیده است که برای شکستن خط زمانی روایت باید پیش‌زمینه‌هایی را در ذهن مخاطب خود ایجاد کند. کارگردان گویا هواخواه پر و پا قرص فیلمی مانند مظنونین همیشگی است و سعی کرده برای فیلم خود کایزر شوزه خلق کند. در هر حال نه بستر روایی فیلم او و نه خود کاراکترها ظرفیت چنین تقلیدی را ندارند.
فیلم‌هایی از این دست هر ساله پخش می‌شوند. در مرور بسیاری از این فیلم‌ها گفتیم که این سینما هیچ ارتباطی با آثار تجربی و سینمای مستقل ندارد. کار آثار تجربی مشخص است؛ بسیاری از سینماگران مطرح نیز کار تجربی ارائه می‌دهند چون سینمای تجربی مخصوص ذهن آوانگارد و پیشرو است. سینمای مستقل نیز شامل ذهن‌های خلاق فیلم‌سازانی است که خود را از سینمای جریان اصلی دور نگاه می‌دارند. اما فیلم‌های گروه ب هیچ‌گاه در این دسته‌بندی‌ها قرار ندارند و فقط فیلم‌هایی را شامل می‌شوند که با کمترین هزینه و خلاقیت برخی آثار جریان اصلی سینما را تقلید می‌کنند. البته سیاست پیدایش این نوع سینما را قبلاً توضیح داده‌ایم که نتیجه‌ی هم‌فکری استودیوهای بزرگ فیلم‌سازی هالیوود برای تولید بیشتر آثار سینمایی بود و از دل آن تفکر ژانر نوآر به‌وجود آمد. اما ژانر نوآر رفته‌رفته از این گروه سینمایی رخت بربست و آثار گروه ب بدون نظارت استودیوها در دل تولیدات سینمایی رها شدند و نتیجه‌اش چیزی شد که اکنون شاهد آن هستیم.