کاش شهامت کارگردان بیشتر بود

مردی کت‌وشلوار پوشیده در حال عبور از داخل سوله‌ای بزرگ است. ناگهان یک نفر -کریس- از پشت سر با چاقویی در دست‌اش به دنبال او می‌رود. اما کمی جلوتر کریس به ناگاه در جای خود می‌ایستد و نظاره‌گر مردی دیگر -برت- می‌شود که این‌بار او با وسیله‌ای در دست‌اش آن مرد ابتدایی را دنبال می‌کند. اما برت هم با دیدن «آدام» از حرکت باز می‌ایستد و آدام این بار با در دست داشتن یک تله‌ی آهنی بزرگ می‌خواهد آن مرد را بکشد. در اینجاست که کریس با صدای بلند به کار آدام می‌خندد و به او می‌گوید: «چه کسی تا به حال با یک چنین وسیله‌ای فرد دیگری را کشته است؟» در اینجاست که معلوم می‌شود برت، کریس و آدام در حال انجام بازی «بکش، دفن کن، برنده شو» هستند که توسط خودشان ساخته شده است. بازی‌ای که طبق آماری که در سایت محلی وجود دارد کسی تا به حال از آن استقبال نکرده است جز یک فرد ناشناس.

فیلم «بکش، دفن کن، برنده شو» فیلمی کمدی و جنایی‌ است که با داستانی شبیه به داستان فیلم «شب بازی» می‌تواند با بار طنزی که در خود دارد بیننده را در برابر داستان خود بنشاند. فیلم «شب بازی»؛ محصول ۲۰۱۸، داستان زن و شوهری‌ست که علاقه‌ی زیاد آنها به بازی کردن، باعث می‌شود آنها در هفته یک شب را با دوستان خود به انجام بازی‌های مختلف اختصاص دهند. در یکی از این شب‌ها که آنها مهمان همسایه‌ی خود هستند، این همسایه توسط عده‌ای در برابر آنها دزدیده می‌شود و آنها به تصور اینکه این اتفاق جزئی از بازی است سعی می‌کنند برای هیجان آن با یافتن نشانه‌هایی، همسایه‌ی خود را بیابند. اما کمی بعد متوجه می‌شوند این اتفاق نه یک بازی که رویدادی واقعی بوده است. فیلمی که با شخصیت‌های طنز و بازی خوب بازیگران و البته داستان خوب خود توانسته بود بینندگان خود را از دیدن‌اش راضی کند. در فیلم «بکش، دفن کن، برنده شو» نیز این سه دوست صمیمی بعد از اینکه توسط یک فرد ناشناس به خانه‌ای دورافتاده در میان جنگل دعوت می‌شوند، نمی‌دانند قرار است چه اتفاقی در این خانه برای آنها رخ دهد.

فیلم «بکش، دفن کن، برنده شو» با قرار دادن شخصیت‌‌های خود در خانه‌ای که انواع و اقسام وسایل خطرناک را در خود جای داده است، از همان لحظه‌ی ورود بیننده‌ را نسبت به اینکه قرار است چه اتفاقی در آن خانه رخ دهد، مشتاق می‌کند. این فیلم با قرار دادن این گروه سه نفره در برابر مردی که به صورتی وسواس‌مانند و عجیب از بازی آنها خوش‌اش آمده است و آنها را هم به طور مشکوکی به این مکان کشانده است، محیطی کاملاً مناسب را برای ایجاد اتفاقات هیجان‌انگیز و جذاب ایجاد کرده است. در ادامه البته که کارگردان هم از این محیط می‌تواند برای پیشبرد اهداف خود استفاده کند اما شاید نه چندان که قابلیت داستان و قابلیت فیلم باشد. درواقع داستان فیلم با پتانسیل بالای خود می‌تواند نیمه‌ای پرهیجان و جذاب و حتی اسلشری خونین را ایجاد کند. اما کارگردان با احتیاط قدم در این راه گذاشته و با استفاده‌ی ساده و می‌توان گفت بدون ریسک خود از این فضا و این داستان، فیلمی متوسط را ساخته است. شخصیت‌های داستان و طنز به‌کاررفته برای این افراد در کنار بازی خوب آنها نیز مزیت دیگر داستان است که شاید با داستانی بدون ریسک آن هم کمتر دیده شود. با این حال «میشل لاوان» بعد از ساخت یک مستند بلند در ساخت اولین فیلم بلند سینمایی خود، مهارت و هوشیاری خود را توانسته است به رخ بکشد اما شاید باید بر شهامت خود نیز بیفزاید تا بتواند فیلمی مهیج‌تر را برای طرفداران این ژانر بسازد.