سینمای اکشن اسپانیا همچون میوه‌ای کال

از زمان قدرت گرفتن بیش‌از‌پیش نتفلیکس در توزیع آنلاین فیلم‌های تجاری کشورهای مختلف بیشترین برد را در این میان اسپانیا داشته است. در مرور فیلم‌های تجاری قبلی کشور اسپانیا گفتیم که این سینما هم مانند روسیه در حال شاخ و برگ دادن به ساقه‌ی نحیف سینمای تجاری خود است. در سال ۲۰۲۰ اکثر آثار سینمای اسپانیا را که اتفاقاً نتفلیکس آنها را توزیع آنلاین می‌کرد ژانر دلهره به خود اختصاص داده بود. حال و در این فیلم با تلفیق اکشن و هنرهای رزمی قرار است با سینمای کاملاً اکشن مواجه شویم.
مکس به‌عنوان بازوی راست یکی از سران مافیای اسپانیا محسوب می‌شود. در سکانس افتتاحیه او با همکاری «لوسرو»، تک‌پسر رئیس باند، گروهی از کارتل کلمبیایی را قتل عام می‌کند و به خانه باز می‌گردد. اما او نیز به‌عنوان کسی که لوسرو دائم خود را زیر سایه‌اش می‌بیند محکوم به نابودی‌ست. مطمئناً با این توضیح ابتدایی مخاطب می‌داند چه اثری مقابل روی او قرار دارد. این کلیشه‌ی بیشتر آثار اکشن-انتقامی است. اما اینکه این فیلم توانسته ‌ذائقه‌ی مخاطب سینمای اکشن را تحریک کند یا خیر را باید در نوع چینش روایت فیلم بررسی کرد.
این فیلم در کلیت خود یک حلقه‌ی گمشده دارد و آن هم جذابیت خلق اکشن رزمی است. در تعریف پیش‌داستان کارگردان، مکس شخصی است که به هنرهای رزمی شرقی اشراف دارد. در چند نقطه کارگردان اصرار دارد تا این تبحر را به مخاطب نشان دهد. اما این صحنه‌ها آن‌قدر مبتدیانه و از سر احتیاط هستند که باعث نتیجه‌ی عکس در مخاطب می‌شوند. کارگردان برای نشان دادن بی‌پروایی خود سعی دارد با حذف عزیزان قهرمان داستان مخاطب را در کنار او مملو از حس انتقام کند. اما مسیر را اشتباه می‌رود و با اضافه کردن شخصیت‌های نوجوان در آن میان بیش از پیش از این هیجان می‌کاهد. شخصیت لئو در فیلم تقریباً یک کاراکتر معلق و بی‌هویت است. کارگردان سعی کرده با چسباندن اتیکت موادفروش خرد، او را به‌صورتی مرتبط با خط اصلی روایت کند. اما این چینش سکانس‌ها به‌قدری مضحک و دور از منطق روایی اثر است که فیلم را دچار انفصال می‌کند.
کاراکترها در این اثر در دورترین فاصله‌ی ممکن از یکدیگر هستند و هیچ‌گاه نمی‌توانند دچار هم‌گرایی شوند. شاید تنها نقطه‌ی قوت فیلم همان آنتاگونیست آن باشد؛ لوسرو. کارگردان اگر می‌توانست همین انرژی را روی قهرمان داستان و کاراکترهای همراه او بگذارد با فیلمی بهتر در ژانر اکشن-هیجان‌انگیز مواجه بودیم. اما چنین اتفاقی رخ نداده است و فیلم تا پایان خود حتی مسیری سینوسی را طی نمی‌کند و دائم در حال سقوط است.
سینمای اکشن اسپانیا را فعلاً نباید با سینماهایی چون هالیوود و کره‌ی جنوبی مقایسه کنیم. باید منتظر رسیدن این میوه‌ی کال باشیم و هنگام رسیدن بتوانیم عمیق‌تر به آن بپردازیم.