پوستر فیلم آن‌طور که دوستت دارم، دوستم داری؟

به دنبال معشوق

آن‌طور که دوستت دارم، دوستم داری؟
Do You Love Me As I Love You
محصول ۲۰۲۰
امتیاز ۱.۵
نویسنده سارا

«تیان شیائوسیانگ» به فال تاروت علاقه دارد و مدام با این فال آینده‌ی خود و البته دیگران را پیش‌بینی می‌کند. او با «یی-جین» دختری زیبا و مشهور هم‌اتاقی و دوست صمیمی است. «لی ژوهائو» هم دوست دوران کودکی تیان است و در تمام سال‌هایی که منتهی به دانشگاه شده همیشه این دو همراهان و دوستان صمیمی یکدیگر بوده‌اند. اما لی نمی‌داند که تیان مدتی‌ست عاشق او شده و تیان هم نمی‌داند که لی عاشق یی-جین است. پس زمانی که لی به یی-جین عشق خود را ابراز می‌کند، تیان غمگین می‌شود، اما سعی می‌کند عشق خود را پنهان کند. در این میان لی و تیان برای رساندن سه زوج به هم برای یک پروژه‌ی تحقیقاتی همراه می‌شوند و ازاین‌رو روابط این مثلث عشقی پیچیده و پیچیده‌تر می‌شود.
فیلم‌های کشورهای آسیایی به‌ویژه فیلم‌های عاشقانه‌ی آن بنا به روند آرام و بدون عجله‌شان در بیشتر مواقع دارای داستان‌ها و البته شخصیت‌های پخته و قابل‌درکی هستند که می‌توان به‌راحتی با آنها همراه شد. این فیلم‌ها عموماً با وارد کردن کاراکترهای کم سعی می‌کنند با پرداختن به همین شخصیت‌ها مسیر داستان خود را طی کنند. ازاین‌روست که در میان این فیلم‌ها هم تعداد فیلم‌های قابل‌ذکر و پراهمیت بسیار است. فقط در سال ۲۰۲۰ ما فیلم‌های عاشقانه‌-نوجوانانه‌ی بسیاری را مرور کرده‌ایم که همگی گزینه‌های خوبی برای دیده شدن بوده‌اند. فیلم‌های: «یک در صدهزار»، «دستباف» و «دوستم داشته باش، دوستم نداشته باش» جزو فیلم‌هایی هستند که به‌نوعی مانند فیلم «آن‌طور که دوستت دارم، دوستم داری؟» می‌باشند که احتمالاً هم مخاطب نوجوان از آنها بیشتر از مخاطب بزرگسال راضی خواهد شد.
فیلم «آن‌طور که دوستت دارم، دوستم داری؟» نیز با پرداخت خوب به شخصیت‌های خود توانسته مسیر اصلی و روند منطقی خود را طی کند. حتی با اینکه در این فیلم تعداد شخصیت‌های آن بیش از مابقی فیلم‌های معمول است باز هم داستان تا آنجا که برای‌اش امکان داشته به شخصیت‌های خود توجه کرده است. این فیلم درواقع یک فیلم است با چهار داستان متفاوت؛ داستان مثلث عاشقانه‌ی تیان و لی و یی-جین. داستان عاشقانه‌ی خانم نقاشی که یک مربی باشگاه عاشق‌اش است. عشق دختری مدرسه‌ای که کسی به او توجه نمی‌کند به پسری معروف در همان مدرسه و در آخر عشق یک دانشجوی فلسفه به خانم یو. از سوی دیگر این چهار داستان با بهره بردن از شخصیت‌های مختلف در سنین متفاوت توانسته‌اند طیف وسیع‌تری از مخاطبان را متوجه خود کنند. مثلاً یک بزرگسال از داستان عاشقانه و متأثرکننده‌ی خانم نقاش بیشتر از دیگر داستان‌ها استقبال خواهد کرد و نوجوانان به داستان عاشقانه‌ی دختر مدرسه‌ای توجه بیشتری می‌کنند. داستان مثلث عشقی موجود در فیلم هم با اینکه تکراری و کلیشه‌ای‌ست و حتی در بعضی سکانس‌ها خسته‌کننده می‌شود اما از آنجا که به‌خوبی در میان سه داستان دیگر قرار گرفته از میزان کسل‌کنندگی‌اش کاسته شده است.
«شیو بین جیان» اولین فیلم بلند سینمایی خود را اگرچه با سوژه‌ای تکراری آغاز کرده اما توجه‌اش به داستان و شخصیت‌های آن باعث شده بتوان استعداد این کارگردان تازه‌کار را متوجه شد و امیدوار بود در آینده فیلم‌های بهتری را از او شاهد بود. او پیش از ساخت این فیلم یک فیلم تلویزیونی و دو مینی‌سریال را هم کارگردانی کرده بود.

گفت‌وگو

نظرت درباره‌ی این فیلم چیست؟