خرافه داستان‌های اعتقادی

سکانس ابتدایی فیلم دختری نوجوان به نام «جین» را نشان می‌دهد که بر روی صندلی‌ای نشسته است و شخصی درحال هیپنوتیزم کردن آن است. پدر و مادر و برادر جین نیز در آنجا حضور دارند و جین را نگاه می‌کنند که چگونه ناگهان حالات چهره و رفتارش تغییر می‌کند. جین توسط موجودی فراطبیعی مانند روح یا جن تصرف شده و به عقیده‌ی عده‌ای روحی که او را تصرف کرده‌ برای آرامش بشر فرستاده شده است و شاید کسی شبیه به عیسی مسیح باشد.
فیلم‌های ماوراءالطبیعی بسیاری از جن‌گیری و نیروهای فراطبیعی ساخته شده است که بیشتر جنبه‌ی سرگرم‌کنندگی دارند و با بازگوکردن افسانه‌های قدیمی و طرح‌های خلاقانه‌ی داستانی بینندگان بسیاری را مورد توجه خود قرار داده‌اند. عموماً نیز این فیلم‌ها ترسناک بوده‌اند و از این رو مخاطب بیشتری را هم متوجه خود می‌کنند. اما در این میان فیلم‌هایی با انگیزه تقابل انسان و شیطان ساخته شده‌اند مانند فیلم‌های: «جنگیر» (۱۹۷۳)، «نماز وحشت» (۲۰۰۳)، «وحشت در آمتی‌ویل» (۲۰۰۵)، «احضار» (۲۰۱۳) و «تشریفات مذهبی» (۲۰۱۱). تمامی این فیلم‌ها ترسناک هستند و در واقع همین ترسناک بودن این فیلم‌ها و خلاقیتی که در درون خود داستان دارند باعث می‌شود بتوان به پای آنها نشست و جذب آنها شد.
فیلم «انحراف از مشیت‌ الهی» اما داستانی درام و فراطبیعی دارد که جنبه‌ی ترسناکی را در آن نمی‌توان مشاهده کرد و شاید یکی از دلایل خسته‌کننده شدن آن همین امر است چراکه بیننده چندان علاقه‌ای به شنیدن داستان‌هایی که تنها داستان‌هایی خرافی و بی‌هدف هستند، ندارد‌ و از طرفی خلاقیتی آن‌چنانی‌ هم در روند داستان مشاهده نمی‌کند تا خود را مجاب به دیدن آن کند.
فیلم «انحراف از مشیت‌ الهی» بیشتر داستان عقاید گروهی از افراد جامعه است که هر یک سعی می‌کنند حرف خود را به کرسی بنشانند. مادر جین مدتی‌ست که اعتقادش را به خدا از دست داده اما پدرش مدعی مسیحی بودن است و سعی می‌کند در میان افرادی که به سوی او و دخترش می‌آیند خود را یک مسیحی واقعی نشان دهد. مردم شهر نیز بعد از شنیدن داستان مرگ جین و بازگشت‌اش از آن دنیا به او روی آورده‌اند و او را مقدس می‌شمارند. در این میان اما پدر خانواده در فکر درآوردن پول از این اتفاق است. از سوی دیگر حتی فیلم سعی نکرده به افکار پدرِ جین وارد شود چنانکه به افکار دیگر افراد هم چندان وارد نمی‌شود و همه‌چیز در یک آشفتگی مذهبی و اعتقادی از افکار افرادی به افکار افراد دیگر وارد می‌شود. فیلم از چندین اعتقاد متفاوت درباره‌ی دین و مذهب و شیاطین حرف می‌زند اما هیچ‌کدام را به‌درستی بازگو نمی‌کند. این آشفتگی‌های داستان آنقدر زیاد است و عقاید و مذاهب آنقدر متنوع هستند که بیننده را گیج هم می‌کنند. رفتارهای شخصیت‌های داستان نیز به واسطه‌ی عدم پرداخت درست به آنها بی‌معنی دیده می‌شود و همه‌چیز در یک داستان خرافی خلاصه می‌گردد.
بازیگران فیلم هم کمک چندانی به داستان نمی‌کنند، به‌ویژه که بازیگر شخصیت جین که قرار است رفتارهای خاصی را از خود نشان دهد در ابراز این‌گونه رفتارها باز مانده است و اگر شخصیت او را با دختر شخصیت اصلی فیلم «بیا بازی» (۲۰۲۰) مقایسه کنیم کاملاً می‌توانیم این تفاوت در بازی را مشاهده کنیم. شاید تنها مزیت این فیلم را نگاه دوربین و شات‌های گاه به گاه متنوع و جذاب آن بتوان دانست که با داستانی خرافی و احمقانه آن هم بی‌ارزش شده است.