داستان پتانسیل‌دارِ حرام‌شده

دختری جوان به همراه دو پسر دیگر در یک ماشین هستند. به‌نظر می‌رسد این سه نفر با هم دوست باشند. اما زمانی نمی‌گذرد که یکی از پسران درهای ماشین را قفل می‌کند و به دختر می‌گوید که نمی‌تواند از ماشین به‌راحتی خارج شود. در این‌جا فیلم برش می‌خورد و نمای اورهد از ماشینی که در میان جاده‌ای درحال حرکت است، به چشم می‌خورد. «اِما» زنی میانسال است که توسط یک تاکسی به خانه‌ای اجاره‌ای می‌رود تا نهمین سالگرد ‌ازدواج‌اش با «هنری» را بگذراند. اما او ناراحت و نگران دیده می‌شود. رفتارهایی که راننده‌ی پرحرف تاکسی انجام می‌دهد، اوضاع را بدتر هم می‌کند. ورود اِما به خانه‌ی اجاره‌ای و سپس ورود هنری به همان خانه منجر به اتفاقاتی عجیب در آن خانه می‌شود و رازهای زندگی مشترک آنها را آشکار می‌کند.
معمولاً مخاطب پیش از شروع هر فیلمی به ژانر آن فیلم نگاهی می‌کند و درواقع مهم‌ترین دلیل انتخاب یک فیلم برای مخاطب علاقه‌ی او به آن ژانر خاص است. فیلم «تحت‌اختیار» خود را در ژانر ترسناک و معمایی قرار داده است. اما می‌توان گفت جنبه‌ی معمایی بودن آن بیش از جنبه‌ی ترسناک آن است و فیلم آنقدر که بیننده درگیر حل اصل داستان است از سکانس‌های آن نمی‌ترسد، اگرچه سکانس‌های ترسناکی که بتواند آنچنان بیننده را بترساند هم در فیلم وجود ندارد و شاید همین امر مهم‌ترین ایراد داستان باشد. بیشتر سکانس‌های ترسناک، تنها باعث ترس ناگهانی بیننده می‌شوند و به‌زودی نیز اثر خود را از دست می‌دهند. مانند شنیدن صداهای ناگهانی در خانه یا تغییراتی که در مکان وسایل خانه دیده می‌شود. پرداخت و بسط بیشتر به سکانس‌های ترسناک می‌توانست فیلم را از آنچه که مخاطب دربرابر خود می‌بیند لذت‌بخش‌تر کند. چراکه داستان فیلم داستانی منطقی و قابل‌قبول است که می‌تواند بیننده را بدون اینکه با اصل داستان مشکل داشته باشد پای آن بنشاند. اگرچه باز هم در میان داستان ریزه‌کاری‌هایی وجود دارد که فیلم نتوانسته آنها را به درستی نشان دهد و در رخداد بعضی اتفاقات در فیلم ابهاماتی وجود دارد. مانند اتفاقاتی که در سکانس‌های پایانی رخ می‌دهد.
در فیلم «تحت‌اختیار» ما با داستانی منطقی و ساده روبه‌رو هستیم که نه‌تنها پرداخت بیشتر در سکانس‌های ترسناک بلکه پرداخت بیشتر به شخصیت‌های داستان هم می‌توانست اتفاقات بهتری را در فیلم رقم بزند. شخصیت‌های داستان چنان‌که داستان پتانسیل معمایی بودن دارد، شخصیت‌های پیچیده‌ای نیستند و همه‌چیز در داستان ساده رخ می‌دهد. از سوی دیگر کارگردان سعی کرده با استفاده از محیطی مدرن و خانه‌ای مدرن این سادگی را کمی تغییر دهد و فیلم را پیچیده کند و به‌نظر من توانسته تاحدودی به این مهم دست یابد. اینکه نوع ظاهر خانه و وسایل آن همگی مدرن هستند و همه‌چیز با تکنولوژی کار می‌کند، توانسته است باعث کنترل از راه دور شود و داستان را معمایی‌تر هم کند. اِما و هنری در خانه‌ای که متعلق به خودشان نیست زندانی شده‌اند و نمی‌دانند چرا این اتفاق رخ داده است. بیننده نیز در این ناآگاهی با کاراکترهای فیلم همراه می‌شود و همین اتفاق دلیل خوبی برای بیننده خواهد بود تا فیلم را دنبال کند.
در فیلم «تحت‌اختیار» اما چیزی که بیش از پیش دیده می‌شود نقاط ضعفی است که به بعضی از آنها اشاره‌ای کوتاه کردیم. حتی بازی بازیگران فیلم نیز چندان خوش‌آیند نیست و می‌شد با بازیگرانی بهتر باز هم فیلم روند بهتری را داشته باشد. از‌این‌روست که این فیلم را باید فیلمی حرام شده دانست که نتوانسته است از پتانسل‌های خود استفاده‌ی درستی بکند.