درامهای ورزشی مانند هر ژانر دیگری در سینما دارای کلیشههای خود هستند. اکثر آثار تولیدی در این ژانر نیز سعی دارند تا از همین کلیشهها پیروی کنند. چون فیلمساز بیش از هر کسی میداند که دست بردن در آنها نیاز به ذهنی آوانگارد و خلاق دارد. شما در یک دروام ورزشی با افتتاحیهای از زندگی یک ورزشکار روبهرو هستید. در پردهی دوم گامبهگام به اوج رسیدن او را مشاهده خواهید کرد و در پردهی سوم او را در مواجهه با بزرگترین چالش خود خواهید دید. اما مخاطبی که میداند چنین روایتهایی از الگوهای یکسان پیروی میکنند، چرا دوباره مشتاقتر از همیشه پای تماشای این آثار مینشیند؟ پاسخ آن ساده است؛ همهی ما گاهی نیاز به تحریک هیجانی در ذهن و روحمان داریم. هر کدام از ما به نوعی با قهرمانهای این داستانها همذاتپنداری میکنیم. همین نزدیکی مخاطب و قهرمان داستان باعث میشود تا تماشای یک اثر جدید با همان الگوهای روایی و کلیشهها باز هم جذاب شود.
«تولد یک قهرمان» روایتگر یک استاد جوجیتسو با نام «میکی کلی» است. او که برای آموزش این هنر رزمی به دبی رفته است، با دختری آشنا میشود و همین آشنایی آنها را در مسیر ازدواج قرار میدهد. پردهی اول روایت بهآرامی زندگی کلی و همسرش را بهتصویر میکشد. برعکس بسیاری از درامهای ورزشی، این فیلم رابطهای تنگاتنگ را بین این زوج برقرار میکند. حتی ما شاهد موتیفهای تصویری از زندگی شخصی آنها هستیم. فیلمساز آنقدر به داستان خود اعتماد دارد که در نیمی از پردهی دوم نبرد و هر آنچه که به آن مربوط است را کناری میگذارد و تبدیل به یک درام خانوادگی از زندگی یک زوج و فرزندشان میشود.
کل داستان فیلم در دههی ۱۹۹۰ میگذرد. نورپردازی، فیلترهای رنگی و طراحی لباس و صحنه بیهیچ کموکاستی این دهه را برای مخاطب زنده میکنند. جالبتر آنکه لهجهی کاراکترها و حتی جملهبندیهای دقیقی که مدیون دیالوگنویسی ریزبینانهی کارگردان هستند نیز گویی از زبان شخصیتهایی در این دهه ادا میشود. بهسبب همین ریزبینیهاست که میتوان گفت این درام ورزشی بسیار درامتر از فیلمهای دیگر این ژانر است.
فیلم «تولد یک قهرمان» مانند هر درام ورزشی دیگری در باب رستگاری قهرمان خود داستانسرایی میکند. این داستان جذاب شاید در باب زندگی یک انسان خیالی باشد، اما حضور او برای مخاطب، از ابتدا تا انتهای فیلم، ملموستر از هر شخصیت دیگری در دنیای واقع است. این پررنگی را باید مرهون بازی خوب «شان پاتریک فلنری» بود که گویی این شخصیت خیالی را یک بار زندگی کرده است. اگر بازیگران نقشهای ورزشی یا رزمی را مرور کنیم، کم پیش آمده که بیشتر آنها جز در لحظات نبرد توانسته باشند لحظات درام زیبایی خلق کنند. بیشتر این بازیگر-ورزشکارها ناتوانی در ادای دیالوگها، اکسانگذاری در جملات و حتی خلق یک موقعیت درام را دارند. اما فلنری خیلی خوب توانسته از عهدهی تمام این چالشها برآید. فیلم «تولد یک قهرمان» فیلمی قابل احترام در میان درامهای ورزشی است و با سنگ معیار این ژانر اثر قابل قبولی در کارنامهی کارگردان خود خواهد بود.
نظرت دربارهی این فیلم چیست؟
برای پیوستن به گفتوگو وارد شو
نظرها با هویت سینمایی حساب تو منتشر میشوند.