داستان‌هایی غیرواقعی برای دختری واقعی

«جو» دخترک ده ساله‌ای است که با پدر ناتنی مست خود زندگی می‌کند. از همان ابتدای صبح جو با درست کردن معجونی که پایه‌ی آن الکل است پدر را از خواب بیدار می‌کند و پدر همیشه چنان مست است که متوجه چیزی در پیرامون خود نمی‌شود. جو که با خاطرات مادرش زمان خود را سپری می‌کند هنگامی که پدر ناتنی‌اش را در تخت مرده می‌یابد تصمیم به یافتن پدر واقعی‌اش می‌کند. او به همراه دوست‌اش؛ «سِلما» راهی لس‌آنجلس می‌شود؛ جایی که پدر خواننده و مشهورش در آنجا زندگی می‌کند.
فیلم «اسم او جو بود» داستان ماجراجویی‌های دو دختر است که از همان ابتدای راه به نظر واقعی نمی‌آیند. فیلم از ابتدای خود سعی کرده با نشان دادن جو که از دریاچه‌ای ماهی می‌گیرد یا از طریق آهن‌آلاتی که از اطراف پیدا می‌کند و به فروش می‌رساند، راهِ درآمد کسب کردن و گذران زندگی او و پدر ناتنی‌اش را نشان دهد. حتی در یک سکانس با نشان دادن جو در مدرسه و گفتن اینکه امروز روز آخر مدرسه است مشکل مدرسه نرفتن او را هم حل کرده است اما در جزئیاتی که در میان راه رسیدن این دو کودک به شهر لس‌آنجلس است و حتی در نشان دادن پیشینه‌ی این شخصیت‌های خود کاستی‌هایی داشته است. فیلم درباره‌ی علت الکلی بودن پدر‌ناتنی جو یا در مجموع درباره‌ی این فرد حرف خاصی نمی‌زند. حتی فیلم شخصیت سلما را نیز چندان به ما نشان نمی‌دهد و به‌نظر سلما که نقش پررنگی در داستان دارد و همواره در کنار جو است از سوی فیلم نادیده گرفته شده است. شخصیت‌هایی که در ادامه وارد داستان می‌شوند و از آن به راحتی خارج می‌شوند هم تعریف درستی نشده‌اند و بیننده مدام خود باید سرگذشت این افراد را حدس بزند. فیلم اما در نشان دادن خود جو توانسته خوب عمل کند و با فلش‌بک‌هایی که به گذشته می‌زند رابطه‌ی او و مادرش را نشان دهد. از این رو بیننده شاید بتواند موقعیت خود جو و احساسات او را درک کند.
از کاستی‌های دیگر فیلم می‌توان به دیده نشدن و دستگیر نشدن این دو دختر کوچک در سفر طولانی خود از ویرجینیا به لس‌آنجلس اشاره کرد. آنها که ماشین پدر ناتنی جو را برداشته‌اند در مسیر خود حتی یکبار هم کسی متوجه آنها نمی‌شود. در چندین باری که جو از مغازه‌های خاروبارفروشی دزدی می‌کند هم کسی او را نمی‌بیند و حتی به او مشکوک هم نمی‌شود، از این رو این رخدادها کمی دور از ذهن و ناباورانه شده‌اند. درواقع بیشتر اتفاقاتی که در فیلم رخ می‌دهند می‌توانند نادر و غیرقابل باور باشند اما با این حال فیلم سعی کرده است با خلاقیت‌های خود در مسیر داستان بیننده را با خود همراه کند. اتفاقات مختلف و گاه هیجان‌انگیزی برای این دو نفر رخ می‌دهد و این امر می‌تواند مسیر فیلم را از یکنواختی خارج کند و بیننده‌ی نه چندان دقیق را به دیدن فیلم حتی مشتاق هم کند.
مزیت‌های فیلم را هم نباید نادیده گرفت؛ اینکه فیلم سعی کرده از صداهای محیط پیرامونی بیشتر استفاده کند یکی از آنهاست که می‌تواند فضای فیلم را علی‌رغم اتفاقات خود کمی به سمت واقعیت سوق دهد. بازی بازیگران کودک آن هم می‌تواند در واقعی کردن روایت داستان کمک‌کننده باشد. پایان داستان نیز با توجه به اتفاقاتی که در طی مسیر برای این دو نفر رخ می‌دهد می‌تواند پایانی خوب و قابل تأمل باشد.